Over ons

Mijn naam is Rianne Schoeber en ik woon in Sonnega, een klein plaatsje bij Wolvega in het zuidelijkste deel van Friesland. Daar woon ik samen met mijn man Aalt en onze Shelties: Melvin, Dorris, Lewis en Mayla.

In januari 1997 kregen wij onze Schotse Herdershond Maroussia. Helaas bleek zij HD te hebben. We hadden graag behendigheid of flyball met haar willen doen, maar vanwege haar slechte heupen was dat geen optie meer. We besloten toen om er een hondje bij te nemen.

Onze eerste Sheltie Kelly (Kelly v.d. Carnivoor Stam) kregen we in december 1997 en we werden gelijk verliefd op haar en op het ras. Omdat het ons leuk leek eens een nestje te fokken, heb ik in 1999 de cursus KK1 gevolgd, en later ook KK2. In 2000 heeft Kelly haar eerste nestje gekregen, waarvan we een driekleur teefje, Bonita, hebben aangehouden.

Uit het eerste nestje van Bonita hebben wij een sable teefje aangehouden, Fardau. Begin 2003 kwam onze vierde Sheltie bij ons. Eigenlijk hadden we nog geen plannen voor nog een Sheltie erbij. Maar omdat de fokkers, Ron & Wendy Wheatman, op zoek waren naar een goed plekje voor Maeglin, wegens een ernstige ziekte van Wendy, hebben we besloten dat wij haar dat plekje wilden geven. Helaas heeft Wendy de strijd tegen haar ziekte moeten verliezen.

Maeglin heeft een paar nestjes gehad en daarvan hebben we in 2006 een blue merle zoon, Thiago, gehouden en in 2010 nog een sable dochter, Laura. In 2011 hebben we onze Veron uit Duitsland gehaald bij Yvonne Bartelt van kennel Queensland. Uit Laura's eerste nestje met Veron, dat uit twee pups bestond, zijn beide pups bij ons gebleven: Melvin en Zinzi. Sinds begin 2016 is Dorris aan ons roedeltje toegevoegd.

Voorjaar 2019 bleek mijn beste vriendin Rineke de Wolff ongeneeslijk ziek te zijn. Hierdoor moest er voor een aantal van haar Shelties helaas een ander thuis gezocht worden. Daarom is Lewis 12 juni 2019 bij ons komen wonen. Rineke en ik hebben hem ooit samen opgehaald bij zijn fokker, Nora Volkert, omdat we beide verliefd waren op hem als pup.

April 2024 is Mayla bij ons komen wonen. Zij is een achterkleinkind van Laura en een kleinkind van Lewis. Inmiddels hebben we helaas van Maroussia, Kelly, Bonita, Fardau, Maeglin, Thiago, Laura, Veron en Zinzi afscheid moeten nemen.

Onze filosofie

Onze Shelties leven natuurlijk bij ons in huis en als we eens een nestje hebben, de pups vanzelfsprekend ook. Goede socialisatie vinden we belangrijk, dus proberen we ze met zoveel mogelijk dingen in aanraking te brengen. Met onze Shelties gaan we altijd naar de hondenschool voor puppycursus of ringtraining.

Wij fokken maar af en toe een nestje en doen dit alleen wanneer wijzelf of vrienden van ons een pup willen hebben uit dat nest. Het belangrijkste vinden wij om gezonde Shelties te fokken, vrij van erfelijke gebreken en met een vrij karakter. Wij fokken volgens de richtlijnen van de Nederlandse Sheltie Vereniging en voldoen aan de door de vereniging gestelde fokvoorwaarden.

Aangezien wij op dit moment geen teven meer hebben waar we mee kunnen fokken, zullen wij voorlopig zelf geen pups meer hebben.

Behendigheid en shows

Wij hebben eerder behendigheid gedaan met meerdere van onze honden en deden incidenteel mee met agilitywedstrijden. Erg leuk om te doen met onze hondjes, maar ook heel belangrijk is dat zij er enorm van genieten om lekker met ons bezig te zijn.

Minstens zo leuk vind ik het om regelmatig met een van mijn hondjes naar een show te gaan. In tegenstelling tot wat mensen vaak denken, hoeven mijn Shelties echt niet te winnen op een show. Mijn Shelties zijn me allemaal even lief, of ze nu winnen of niet! Natuurlijk ga je met bepaalde verwachtingen naar een show en hoop je dat je hondje geplaatst wordt. Maar juist dat maakt showen zo leuk: je weet nooit van te voren wat de uitslag zal zijn.